Nowości

 

Szukaj

Inne teksty


Kazimierz Jodkowski

Czy naukowiec może być kreacjonistą?

 download-ikona

Inicjatywa Akademicka "Fides et Ratio", Filar II: spotkania otwarte "Areopag na Wyspie", Edycja III Jaki początek? (II) Wiara i rozum o początku człowieka, Wrocław, 26 listopada 2014, środa, godz. 19.00.

Streszczenie:

Istotą kreacjonizmu nie jest, jak się niektórym wydaje, odwoływanie się do Biblii. Kreacjoniści mogą inspirować się dowolną świętą księgą albo żadną. Istotą tą nie jest postulowanie stworzenia kilka tysięcy lat temu, bo są też tzw. kreacjoniści starej Ziemi. Istotą tą nie jest też pogląd, że stworzenie miało charakter stworzenia ex nihilo, bo istnieją tzw. kreacjoniści progresywni. Istotą tą jest postulowanie interwencji ze sfery nadprzyrodzonej w świecie przyrody.

Współczesna nauka opiera się na założeniu, że w wyjaśnianiu zdarzeń i zjawisk przyrody nie wolno odwoływać się do przyczyn nadprzyrodzonych. Jest to zasada naturalizmu metodologicznego stosowana od kilkuset lat, ale konsekwentnie, bezwyjątkowo dopiero od połowy XIX wieku, od Darwina. Naturalizm Darwina rozszerzył się na całość nauk empirycznych.

Koncepcje kreacjonistyczne nie są więc jedynie próbą wprowadzenia alternatywnych teorii naukowych. Są one próbą cofnięcia się do przeddarwinowskiej koncepcji nauki, dopuszczającej okazyjnie interwencje sfery nadprzyrodzonej w świecie przyrodniczym.

Data wstawienia tekstu na stronę: 5 grudnia 2014 r.

Informator

     
  

Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach ZGL "Nauka a Religia", napisz o tym na ten e-mail: darsag@wp.pl

  
     

Odwiedza nas 16 gości oraz 0 użytkowników.