Nowości

 

Szukaj

Przedruki


Piotr Bylica

Wpływ teizmu chrześcijańskiego na rozumienie nauki oraz relacji między sferą przyrodniczą i nadprzyrodzoną w okresie rewolucji naukowej XVI-XVII w. a teza o wrodzonym konflikcie między nauką a religią (2013)

download-ikona

Przedruk z: Kwartalnik Historii Nauki i Techniki 2013, R. 58, nr 1, s. 73-90.

Streszczenie:

W artykule przedstawiono szereg treściowych oraz pragmatycznych związków między nauką nowożytną a twierdzeniami teizmu chrześcijańskiego. Doktryna o stworzeniu świata i człowieka przez Boga była źródłem szeregu założeń przyjmowanych przez koryfeuszy rewolucji naukowej w ich pracy badawczej. Dawała przekonanie o porządku panującym w przyrodzie. Możliwość odkrywania przez człowieka praw natury i matematycznego ich wyrażenia uznawano za świadectwo na rzecz tezy o podobieństwie umysłu ludzkiego z boskim. Istnienie praw przyrody wiązano z istnieniem Prawodawcy. Linia demarkacyjna między naukami przyrodniczymi a religią, jeśli w ogóle była ostrą granicą, to - w przeciwieństwie do dziś proponowanych ujęć - nie oddzielała ostro twierdzeń o sferze przyrodniczej od twierdzeń o sferze nadprzyrodzonej. Z jednej strony religia była źródłem wyjaśnień naukowych i rozstrzygnięć między różnymi konkurencyjnymi koncepcjami naukowymi, a z drugiej w naukowych badaniach nad przyrodą doszukiwano się argumentów na rzecz wiary w Boga.

Przeprowadzone analizy wskazują na nieadekwatność rozpowszechnionej za sprawą prac Drapera i White'a tezy o wynikającym z natury tych dwóch dziedzin konflikcie między nauką i religią. Przeczy jej rola doktryny teizmu chrześcijańskiego w rewolucji naukowej XVI-XVII w.

Data wstawienia tekstu na stronę: 13 grudnia 2013 r.

Informator

     
  

Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach ZGL "Nauka a Religia", napisz o tym na ten e-mail: darsag@wp.pl

  
     

Odwiedza nas 78 gości oraz 0 użytkowników.