I czy trzeba małego dziecka, żeby świat nauki się o tym przekonał?

Kto nie uważa za konieczne szukać wyjaśnienia jedynie wśród nierozumnych czynników sprawczych, łatwo dojdzie do wniosku, że wiele systemów biochemicznych zostało zaprojektowanych; zaprojektowanych nie przez prawa natury, nie przez przypadek i konieczność, lecz zaplanowanych. (...) Życie na ziemi na swym najbardziej podstawowym poziomie, wszystkie jego najważniejsze elementy, to wynik rozumnej działalności.
Profesor Michael J.Behe

http://www.biologia.pl/archiwum/nagroda_nobla_dla_guentera_blobla.php3

Co było, jak jeszcze nie wyewoluowały sekwencje sygnałowe na białkach? W jaki sposób odpowiednie białka trafiały do odpowiednich przedziałów komórkowych, gdzie pełnią często funkcje jako złożone systemy enzymatyczne?

http://www.biologia.pl/slowniczek/bialko_opiekuncze.php3

W jaki sposób mogły translokować do różnych przedziałów i organelli, skoro do tych translokacji potrzebny jest pełen zestaw różnych białek (chaperonów), które pomagają np. w rozwinięciu białka, przenikającego przez receptor do mitochondriów, jak i pomagają w jego zwinięciu już po przeniknięciu?

Ciekawe co na to ewolucjoniści :)?
Jak ich zdaniem takie systemy mogły powstawać stopniowo; co komórce z ćwierć czy połowy sekwencji sygnałowej czy adresowej? Co komórce z kilku białek opiekuńczych, skoro nie było jeszcze reszty potrzebnych?
Jak wówczas zachodziła - na ten przykład - pełna translokacja do mitochondriów?

http://www.biologia.pl/artykuly/molekularne_przyzwoitki.php3

"Komórka jest pełna takich molekularnych przyzwoitek: pod względem liczby cząsteczek jest to jedna z najliczniejszych grup białek. Białka opiekuńcze są bardzo wszędobylskie. Można je znaleźć i w cytoplazmie (tam biorą udział w nadawaniu kształtu białkom wytwarzanych w procesie translacji oraz w naprawianiu zdeformowanych białek), i w jądrze komórkowym, i w szorstkiej siateczce śródplazmatycznej (gdzie uczestniczą w kształtowaniu białek przeznaczonych do wydzielenia przez komórkę), i w pobliżu błon białkowo-lipidowych (białka opiekuńcze są potrzebne w procesie transportu innych białek przez błony biologiczne: z jednej strony błony jedna przyzwoitka rozwija białko i wpuszcza je do kanału w błonie, a po przeciwnej stronie błony białkowo-lipidowej inna przyzwoitka odbiera transportowany łańcuch polipeptydowy i nadaje mu odpowiednią konformację). Bez udziału białek opiekuńczych wiele procesów metabolicznych nie mogłoby przebiegać prawidłowo, a naprawienie popsutej cząsteczki białka przekraczałoby możliwości komórki."

Tutaj proponuję zwrócić uwagę na potrzebę odcięcia sekwencji sygnałowej, aby odsłonić adresową, kierującą białko do odpowiedniego przedziału mitochondrium. Potrzebny jest do tego odpowiedni zestaw enzymów proteolitycznych, pasujący do różnych sekwencji sygnałowych. Co by się stało, gdyby ich nie było od samego początku? Wówczas straciłyby sens sekwencje sortujące ukryte za sygnalizacyjnymi i białka nie mogłyby trafiać do odpowiednich przedziałów, a to by była tragedia!

http://www.ib.ap.siedlce.pl/bk_transbia.htm

Białka ulegają rozfałdowaniu przed wejściem do mitochondriów i chloroplastów

"Zarówno mitochondria, jak i chloroplasty zawierają własne genomy i wytwarzają kilka własnych białek, jednak większość ich białek jest kodowana przez geny jądrowe i importowana z cytozolu. Białka te mają zazwyczaj przy swym końcu N (aminokwasowym) sekwencję sygnałową, która umożliwia im wejście albo do mitochondrium, albo do chloroplastu. Białka są przeprowadzane równocześnie po­przez obie błony, wewnętrzną i zewnętrzną, w miejscach wyspecjalizowa­nych, w których obie błony są w ścisłym kontakcie ze sobą.

Tuż przed translokacją białko ulega rozfałdowaniu, a po translokacji zostaje odcięta sekwencja sygnałowa. Białka chaperony od strony wnętrza organelli pomagają przy przeniesieniu białka poprzez obie błony i przy ponownym sfałdowaniu biał­ka, gdy tylko znajdzie się ono w matriks organelli. Następny transport do poszczególnych miejsc w obrębie organelli, takich jak błona wewnętrzna, przestrzeń międzybłonowa lub błona tylakoidu, zazwyczaj wymaga obec­ności w białku dalszego sygnału, o nazwie sygnał sortujący, który zostaje odsłonięty często dopiero po odcięciu pierwszej sekwencji sygnałowej.

Wzrost i podtrzymanie struktury oraz funkcji mitochondriów i chloroplastów wymaga importu do ich błon nie tylko nowych białek, ale i nowych lipidów. Uważa się, że większość fosfolipidów błonowych jest importowana z ER, które stanowi główne miejsce syntezy lipidów w komórce. Fosfolipidy są transportowane do mitochondriów i chloroplastów przez hydrofilne białka przenoszące lipidy, które wyjmują cząsteczkę fosfolipidu z jednej błony i przekazują ją do innej."

Białka to bardzo czułe struktury i każde "molekularne potknięcie" może skończyć się dla komórki organizmu wielokomórkowego tragedią.

http://www.biologia.pl/artykuly/molekularne_przyzwoitki.php3

"Skuteczność działania enzymu zależy od przestrzennej struktury jego centrum aktywnego, które musi być dopasowane do cząsteczek substratu, a czasami nawet powinno zmieniać kształt w trakcie katalizowanej przez siebie reakcji biochemicznej. Odkształcenie białek strukturalnych mogłoby doprowadzić do rozpadu cytoszkieletu - delikatnej sieci mikrotubul i mikrofilamentów, która nadaje komórce odpowiedni kształt i reaguje na zmiany warunków środowiska oraz na sygnały wysyłane z innych części komórki. Zmiana struktury białek uczestniczących w ochronie i odczytywaniu informacji genetycznej w najlepszym wypadku doprowadziłaby do zwiększenia częstości mutacji genów (co zwiększyłoby ryzyko uszkodzenia komórki, a zwłaszcza transformacji nowotworowej), a w najgorszym - do natychmiastowej śmierci komórki. Wniosek? Większość nieprzewidzianych zmian kształtu białek oznacza dla komórki katastrofę."

Zaprawdę, zaprawdę postęp biologii molekularnej i biochemii głośno woła: NEODARWINIZM UMIERA!!!

pozdrawiam.